«Κάποτε ζύγιζα 197 κιλά»

Πώς ένας 24χρονος έχασε 107 κιλά σε έναν χρόνο

Φωτογραφία: Ελένη Παπαδοπούλου

«Έκανα πολλές δίαιτες, αλλά πάντα τις διέκοπτα. Κι αυτό ήταν που με πείραζε περισσότερο, γιατί ό,τι λέω το κάνω»

Της Χρύστας Ντζάνη*

Εκατόν ενενήντα εφτά κιλά είχε φτάσει να ζυγίζει πρόπερσι, στα 22 του, ο Αργύρης Χατζηανδρέου, όταν αποφάσισε να δοκιμάσει μια νέα δίαιτα για να χάσει το περιττό βάρος. Προηγουμένως, όσες δίαιτες είχε ξεκινήσει, τις σταματούσε και συνέχιζε να τρώει με ακόμη περισσότερη λαιμαργία. «Όταν φτάσεις σε σημείο να μην μπορείς να κινηθείς, τότε θα αρχίσεις πραγματικά δίαιτα», του ‘χε πει μια θεία του, γνωρίζοντας ότι, παρότι παχύσαρκος, ο Αργύρης αγαπούσε πάντα τον αθλητισμό. Έστω κι αν τα τελευταία χρόνια είχε περιοριστεί να παίζει τερματοφύλακας στο ποδόσφαιρο, «επειδή έπιανα χώρο», όπως λέει σήμερα. Και πράγματι, ήταν όταν ένιωσε ότι δεν μπορούσε πια να κινηθεί που αποφάσισε να δοκιμάσει νέα δίαιτα. «Είχα φτάσει σε σημείο να έχω τραυματισμούς. Δεν μπορούσα να περπατώ πολύ. Πονούσα στα γόνατα, είχα άπνοια, είχα φτάσει στα όρια του διαβήτη. Και κυρίως είχα πρόβλημα στον κόσμο. Στα 22 μου δεν μπορούσα να προσεγγίσω μια γυναίκα», λέει ο ίδιος στον «Π». Δεν υπήρξε πάντα παχύς. Απ’ τα 14 και μετά όμως, λόγω κάποιων μικροπροβλημάτων υγείας και προσωπικών, άρχισε να τρώει πολύ και λαίμαργα. Για να φτάσει σε σημείο να φοράει ρούχα 11XL που έβρισκε μόνο στο εξωτερικό ή σε ειδικά καταστήματα για υπέρβαρους και να κλείνει δύο θέσεις, όταν ταξίδευε με αεροπλάνο. «Ζούσα για να τρώω, δεν έτρωγα για να ζω. Δεν είχα τη δύναμη να το διακόψω. Το σπίτι μου ήταν σαν περίπτερο. Έτρωγα συχνά και πολύ. Και έτρωγα σνακς, γλυκά κ.ά. Έκανα πολλές δίαιτες, αλλά πάντα τις διέκοπτα. Κι αυτό ήταν που με πείραζε περισσότερο, γιατί ό,τι λέω, το κάνω». Οι φίλοι τον φώναζαν χαϊδευτικά «αρκουδάκι» ή «teddy bear». Κι οι ξένοι «γουρούνι», «βόδι», «χοντρέ».
Τότε, στα 22 του, επισκέφτηκε γιατρούς για να κάνει εγχείρηση, να βάλει δαχτυλίδι ή να αφαιρέσει μέρος του στομάχου του. Όμως ο πατέρας του ήταν κάθετος στο ενδεχόμενο να βάλει νυστέρι για να χάσει βάρος. Ήταν αυτός που άκουσε μια μέρα για τη δίαιτα Cambridge και την πρότεινε στον Αργύρη. Τον Δεκέμβριο του 2010 πήγαν μαζί σε μια διαιτολόγο. «Μόλις με είδε, έμεινε για λίγο άφωνη. Το μέτρο δεν έφτανε να μετρήσει τη μέση μου – χρειάστηκε να τη βοηθήσει ο πατέρας μου. Είχα φτάσει στο μέγιστό μου – 197 κιλά. Της είπα «περίμενε λίγο να φτάσω τα 200». Ήθελε να βγάλει φωτογραφία για το «πριν». Ήταν σίγουρη πως θα πετύχει η δίαιτα. Δεν ήθελα εγώ – το είχα κάνει πολλές φορές και είχα αποτύχει». Η πρώτη φωτογραφία ήρθε τελικά τρεις βδομάδες μετά. Όταν έχασε τα πρώτα 20 κιλά.

«Νιώθω υπέροχα»
Τη δίαιτα την ξεκίνησε στις 22/12/2010, μες στις γιορτές. Έκανε Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά μόνος στο σπίτι, με άδεια ψυγεία και άδεια ντουλάπια. Στην αρχή, όλη του η διατροφή γινόταν μόνο με τέσσερα ροφήματα τη μέρα, που περιείχαν όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά. Μπορούσε να πίνει άφθονο νερό και να τρώει μόνο αγγουράκια. Και καφέ – σκέτο όμως, κι όχι με τρία-τέσσερα κουταλάκια ζάχαρη που έπινε ώς τότε. Στον δεύτερο μήνα προστέθηκε και το γιαούρτι. Η μητέρα του αγνοούσε ότι έκανε τη συγκεκριμένη δίαιτα, ώσπου έχασε τα πρώτα 40 κιλά. Μέχρι τότε, είχε παράπονο γιατί νόμιζε ότι ξαφνικά ο γιος της δεν τρώει τα φαγητά της. Στους εφτά μήνες ξανάρχισε να τρώει – πρώτα σαλάτα με αβγό, κοτόπουλο, ψάρι, μπιφτέκι. «Την πρώτη φορά που ξανάπιασα πιρούνι, φοβόμουν», λέει. Σταδιακά όμως άρχισε να μειώνει τα ροφήματα πρώτα σε τρία, ύστερα σε δύο, σε ένα, ώσπου τα σταμάτησε, προσθέτοντας σταδιακά και τροφές: φρούτα και άλλα φαγητά. Σήμερα μπορεί να τρώει τα πάντα, και γλυκά και junk food, πάντα όμως με μέτρο. Ταυτόχρονα, χάρη στο γεγονός ότι από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησε τη δίαιτα Cambridge γυμνάζεται, το δέρμα του δεν χαλάρωσε. «Έχω λίγη χαλάρωση μόνο στην κοιλιά και θα κάνω εντατικό πρόγραμμα γυμναστικής για να τα κάψω. Αλλιώς, ίσως κάνω κοιλιοπλαστική. Αλλά παίζω συνέχεια ποδόσφαιρο – τώρα πια επιθετικός. Πιάνω τον εαυτό μου, καθώς κάθομαι στη δουλειά, να θέλει να τρέξει. Νιώθω υπέροχα. Λες και είμαι δίπλα απ’ τον Θεό και κάθομαι! Ψωνίζω ρούχα. Βγαίνω έξω και φλερτάρω. Ταξιδεύω σε μία θέση», λέει. Του πήρε έναν χρόνο και δύο μήνες για να χάσει 107 κιλά – σήμερα ζυγίζει 90 και τίποτα στην εμφάνισή του δεν θυμίζει τον υπέρβαρο νεαρό που μου δείχνει στις φωτογραφίες. Την ερχόμενη βδομάδα θα διαγωνιστεί στο Μπέρμινχαμ μεταξύ εκατοντάδων τέως παχύσαρκων απ’ όλο τον κόσμο για τον τίτλο «Cambridge International Slimmer of the Year», και για αυτό ζητάει την ψήφο του κοινού στο http://www.cambridgeweightplanawards.com. Το ρεκόρ του διαγωνισμού είναι 108 κιλά. Ο ίδιος έχασε ήδη 107. Μέχρι τότε, ίσως το σπάσει.

*Δημοσιεύτηκε στον «Πολίτη» στις 18/11/2012.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s