Τι δεν μάθαμε από τους Ναζί

Lidice_paidia_leptomeria

Διάβαζα πρόσφατα την ιστορία των παιδιών του Lidice, ενός μικρού χωριού της τότε Τσεχοσλοβακίας, τα οποία συνελήφθησαν από την Γκεστάπο το 1942 και μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδο εξόντωσης στο Chełmno, όπου δολοφονήθηκαν με δηλητηριώδη αέρια.

Από τα 105 παιδιά του Lidice, μόνο τα 17 επέστρεψαν κάποια στιγμή στο χωριό τους. Τα 82 θανατώθηκαν και κάποια λίγα, όσα κρίθηκε ότι είχαν χαρακτηριστικά της «Άριας Φυλής», υιοθετήθηκαν από οικογένειες SS. Στη μνήμη των 82 θυμάτων, η Marie Uchytilová έφτιαξε ένα γλυπτό με τις μορφές τους. Έτσι μονάχα «επέστρεψαν» εκείνα τα 42 κορίτσια και 40 αγόρια στο χωριό τους.

Η δολοφονία τους δεν διαφέρει από τις υπόλοιπες ναζιστικές θηριωδίες: Οι Ναζί ήθελαν να εξαφανίσουν (κυριολεκτικά) από τον χάρτη το Lidice, εξαιτίας του θανάτου του διοικητή της περιοχής Reinhard Heydrich.

Όπως θέλησαν, δύο χρόνια μετά, να εξαφανίσουν κάθε ίχνος της Βαρσοβίας, μετά την αποτυχημένη εξέγερση μερικών από τους ελάχιστους εναπομείναντες κατοίκους της πόλης. «Η πόλη πρέπει να εξαφανιστεί από προσώπου γης και να εξυπηρετεί μόνο ως διαμετακομιστικός σταθμός για τη Βέρμαχτ. Ούτε πέτρα να μην μείνει όρθια. Κάθε κτήριο πρέπει να διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο στρατάρχης των SS, Χάινριχ Χίμλερ. Ενεργώντας μεθοδικά προς αυτό τον στόχο, οι Ναζί επιδόθηκαν σε συστηματική λεηλασία και καταστροφή με εκρηκτικά κάθε ενός κτηρίου της Βαρσοβίας. Έως το τέλος του πολέμου, το 80-90% των κτηρίων είχε ισοπεδωθεί. Και οι άνθρωποι δεν εξαιρούνταν της μανίας: Από τους 700.000 κατοίκους της πολωνικής πρωτεύουσας πριν την εξέγερση, μόλις 900 εντοπίστηκαν το ’45 να κρύβονται στα ερείπια.

Παρόμοια, οι ιστορίες αυτές δεν διαφέρουν από άλλες, εγγύτερες σε μας ναζιστικές θηριωδίες: Στα Καλάβρυτα, οι Ναζί μάζεψαν τον Δεκέμβρη του ’43 τα γυναικόπαιδα στο σχολείο και έβαλαν φωτιά, την ώρα που στην πλαγιά του αχαϊκού χωριού εκτελούσαν 650 άντρες – όσους ήταν 14 ετών και άνω. Τα γυναικόπαιδα κατάφεραν να γλιτώσουν σπάζοντας την πόρτα, για να φτάσουν στον τόπο του μακελειού και να αντικρύσουν τους άντρες τους νεκρούς. Ελάχιστοι γλίτωσαν τότε. Και τα Καλάβρυτα ήταν μέχρι πρόσφατα το χωριό που του έλειπαν δυο – τρεις γενιές αντρών. Παρόμοια και στο Δίστομο. Και αλλού.

Δεν έχω αυταπάτες πως σε ολόκληρη την ιστορία της, η ανθρωπότητα συμπεριφέρθηκε ποτέ καλά στους χαμένους και στους πολέμους. Οι θηριωδίες δεν έλειψαν ποτέ. Αρκεί να μελετήσει κανείς την ιστορία των εκάστοτε αποικιοκρατών σε Αμερική, Αφρική, Ασία για να αμφισβητήσει το γεγονός ότι η ιστορία του Δυτικού πολιτισμού στηρίχτηκε στις αρχές του ανθρωπισμού.

Νομίζω όμως ότι ποτέ κανείς δεν κατάφερε μέσα σε τόσο λίγο χρόνο να συμπυκνώσει τόσο μίσος, παράνοια και θάνατο όσο οι Ναζί. Που να επιδιώκει και να πείθει μερικά εκατομμύρια ακόμη ανθρώπους πως ορισμένες φυλές, οι άνθρωποι με διαφορετικές σεξουαλικές προτιμήσεις, οι ανάπηροι, οι ψυχικά ασθενείς και οι αντιφρονούντες, πρέπει απλώς να εξοντωθούν. Και να τους πείθει για αυτό ακόμη και σήμερα, με τους νοσταλγούς των Ναζί.

Αυτό που με πειράζει είναι πως στο σχολείο δεν διδαχτήκαμε ποτέ ούτε Καλάβρυτα, ούτε Δίστομο, πόσο μάλλον Lidice και Βαρσοβία. Και σήμερα βλέπουμε το αποτέλεσμα.

*Δημοσιεύτηκε στο politis-news και στο protagon.gr

Advertisements

One thought on “Τι δεν μάθαμε από τους Ναζί

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s