Ο Κρις γίνεται άντρας

3ο Pride με αίτημα την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των τρανς

18- ΚΡΙΣ

Γεννήθηκε κορίτσι, αλλά πάντα ένιωθε άντρας. Εδώ και μερικούς μήνες, με τη στήριξη των γονιών του, βρίσκεται σε διαδικασία αλλαγής φύλου. Αυτή είναι η ιστορία του

ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΥΣΤΑ ΝΤΖΑΝΗ*

Σε ένα διαμέρισμα στη Λεμεσό, η πόρτα ανοίγει και με υποδέχονται μια μεσήλικη γυναίκα και ένα νεαρό ζευγάρι. Είναι ο 23χρονος Κρις, η σύντροφός του και η μητέρα του. Ο Κρις είναι «τρανς», τρανσέξουαλ, δηλαδή ζει ως άντρας, ενώ βιολογικά γεννήθηκε γυναίκα. Τους τελευταίους τρεις μήνες βρίσκεται σε ορμονοθεραπεία για να αλλάξει φύλο και πράγματι, γνωρίζοντάς τον κάποιος, δεν φαντάζεται ότι αυτός ο άντρας γεννήθηκε με άλλο φύλο. Βαριά φωνή, τρίχες, ανοιχτές πλάτες και στυλ γενικά αρρενωπό. Η διαδικασία αλλαγής φύλου χρειάζεται χρόνο, τρέξιμο, χρήμα. Αλλά πάνω από όλα θέληση, διάθεση και στήριξη, αφού συχνά τα τρανς άτομα δυσκολεύονται να πάρουν την απόφαση. Ακόμη όμως κι αν κανείς προχωρήσει και με χειρουργική επέμβαση στην αλλαγή φύλου, τα πράγματα στην Κύπρο –όπου υπολογίζεται ότι το 1% του πληθυσμού είναι άτομα διεμφυλικά– δεν είναι εύκολα, αφού η νομοθεσία δεν προσφέρει πλήρη αναγνώριση με τη νέα ταυτότητα. Αυτό είναι και το ζητούμενο των εκδηλώσεων του τρίτου Cyprus Pride, το οποίο κορυφώνεται αύριο με την πορεία Περηφάνειας που διοργανώνεται στις 3 μ.μ.

 

«Με χτυπούσα»

Πίσω στη Λεμεσό, ο Κρις ξετυλίγει το παρελθόν του. Γεννήθηκε πριν από 23 χρόνια ως Κρίστια. Όμως πάντα ένιωθε διαφορετικός. «Από τα 5-6 θυμάμαι ήμουν πάντα φάση ‘tomboy’, αγοροκόριτσο. Ως παιδί, το σκεφτόμουν, αλλά δεν καταλάβαινα τι είναι. Αν ήμουν στο εξωτερικό, θα μπορούσα να είχα δει κάτι στην τηλεόραση, να είχα καταλάβει. Στην Κύπρο δεν υπήρχε κάτι τέτοιο. Σκεφτόμουν ότι έχω κάποιο πρόβλημα. Ένιωθα αγόρι, αλλά δεν καταλάβαινα τι ήταν, πίστευα πως είχα κάποιο πρόβλημα. Έβλεπα τα άλλα αγόρια και αναρωτιόμουν γιατί να μην είμαι κι εγώ έτσι. Και μεγαλώνοντας αυτό έμεινε, δεν καταλάβαινα, ήμουν πολύ συγχυσμένος. Γυμνάσιο, λύκειο, τα ίδια. Πέρασα από κατάθλιψη απ’ τα 12-13 γιατί το συνειδητοποίησα, αλλά φοβόμουν να μιλήσω για όσα ένιωθα. Δεν ένιωθα ποτέ άνετα με το σώμα μου, ειδικά μεγαλώνοντας. Είχα τα μαλλιά μου συνέχεια κότσο, γιατί έτσι ένιωθα πιο άνετα. Φοβόμουν ότι αν πω στη μαμά μου να κόψω τα μαλλιά μου τέλεια κοντά, θα είχα αντιδράσεις. Χτυπούσα τον εαυτό μου που ένιωθα έτσι. Προσπαθούσα να κρύψω το στήθος μου, όταν άρχισε να μεγαλώνει, ένιωθα άβολα. Στην εφηβεία μου είχα τάσεις αυτοκτονίας, έλεγα, γιατί να ζω έτσι; Καλύτερα να πεθάνω και να μην έχω πρόβλημα ούτε εγώ ούτε οι δικοί μου. Πάντα τραβούσα πίσω.»

 

Για λίγο γυναίκα

«Στα 18 μου αντέδρασα και αποφάσισα να είμαι αυτό που θέλει από μένα η κοινωνία να είμαι, ότι πρέπει να είμαι γυναίκα, έτσι θα ήταν περήφανοι για μένα η οικογένεια και ο περίγυρος και θα με αποδέχονταν. Έβαζα πάντα τους άλλους πάνω από μένα».

«Είχε τόση θηλυκότητα που μας σόκαρε», παρεμβαίνει η μητέρα του. «Βλέπαμε ότι έβγαινε με ένα αγόρι, αλλά ήταν πολύ αδιάφορη και απορούσαμε αν κάτι συμβαίνει». «Όσο το έκανα αυτό, τόσο με κατέστρεφε», συνεχίζει ο Κρις. «Το έκανα για κάλυψη, για να προχωρήσω όπως ‘πρέπει’. Έπρεπε να φτάσω στα 21 για να μιλήσω. Είχα πολλούς φίλους, αλλά φοβόμουν να τους μιλήσω, γιατί θα με έλεγαν πελλό. Δεν είχα bullyuing μικρός. Είχα και παρέες και υποστήριξη στο σχολείο, αγόρια και κορίτσια, αλλά ένιωθα πιο άνετα να κάνω παρέα με ΛΟΑΤ άτομα. Από το ίντερνετ έμαθα τι είμαι, έψαξα στα 15 τι είναι transgender (σ.σ.: διεμφυλικός). Η Έφη (σ.σ.: η σύντροφός του) ήταν το πρώτο άτομο στο οποίο μίλησα. Έφτασα σε σημείο τόσο άσχημο, που ήθελα να μιλήσω πολύ σε κάποιον, γιατί περνούσαν τα χρόνια και το ένιωθα πιο έντονα. Μίλησα στην Έφη. Με βοήθησε, γιατί με αποδέχθηκε. Είχαμε ήδη σχέση δυο χρόνια και μου είπε πως όπως και να αλλάξω θα με αγαπά για αυτό που είμαι. Ήταν σημαντικό για να προχωρήσω και να μιλήσω στους γονείς μου. Μετά από ένα χρόνο σχεδόν μίλησα στους γονείς μου. Φοβόμουν πάντα πως θα με απορρίψουν».

Ως τότε, οι γονείς του δεν είχαν αντιληφθεί τι συνέβαινε. Όταν προέκυψε η σχέση με την Έφη, πίστεψαν ότι ενδεχομένως η κόρη τους ήταν λεσβία, αλλά δεν το συζητούσαν, ώσπου η μητέρα του ανοίγοντας μια μέρα τον υπολογιστή, έπεσε πάνω σε έναν διάλογο του Κρις μαζί της. «Ήταν το πρώτο σοκ. Απλώς σοκ όμως, όχι τι θα κάνουμε κ.τ.λ.», θυμάται η μητέρα του. Μετά από λίγο καιρό ο Κρις αποφάσισε να φύγει στην Αυστραλία, όπου βρίσκεται η θεία του. Οι γονείς ακολούθησαν το μοναχοπαίδι τους, όμως τα πράγματα ούτε εκεί ήταν εύκολα. Στην Αυστραλία ο Κρις έπαθε δύο φορές νευρικό κλονισμό, ήθελε μες στη νύχτα να φύγουν να επιστρέψουν πίσω στην Κύπρο. Μετά από λίγους μήνες επέστρεψαν.

 

«Με λένε Κρις»

Η αλλαγή είχε αρχίσει. Λίγο καιρό αφότου επέστρεψαν στην Κύπρο, ο Κρις έκοψε τα μαλλιά του. «Αντέδρασα άσχημα, νόμιζα ότι έπεσε το σπίτι πάνω μου. Τότε κατάλαβα ότι είναι λάθη που κάνουμε, ότι καταπιέζεις το παιδί σου για να είναι όπως το θες εσύ. Έπρεπε να γίνει όλο αυτό για να αλλάξω εντελώς τον τρόπο σκέψης μου και να τον βλέπω όπως ήθελε ο ίδιος», λέει σήμερα η μητέρα του. Και σύντομα ήρθε και η αποκάλυψη.

«Αποφάσισα να μιλήσω, γιατί είχα φτάσει στα όρια και έβλεπα πως κατέστρεφα και την ψυχή και το σώμα μου. Τους το είπα με ένα γράμμα 7-8 σελίδες. Δεν μου έβγαινε να τους το πω πρόσωπο με πρόσωπο. Στα 15-16 μου όταν υποψιάστηκαν ότι είχα σχέση με μια κοπέλα είχε αντιδράσει κάπως η μητέρα μου και φοβόμουν πώς θα αντιδράσει αν της πω ότι θέλω να είμαι αγόρι». «Αντέδρασα, γιατί δεν μου άρεσε καθόλου ως χαρακτήρας. Ήταν μια ζωή κλειστός χαρακτήρας», παρεμβαίνει η μητέρα. Ο Κρις συνεχίζει. «Το γράμμα το είχα γράψει καιρό και όλο το ανέβαλλα, γιατί ήταν Χριστούγεννα, μετά Πάσχα. Στις γιορτές πάντα ένιωθα άβολα».

«Μας έδωσε ένα γράμμα λέγοντας πως είναι κάτι που εξηγεί πώς νιώθει και το τι υποφέρει τόσα χρόνια. Το διάβασα μία, δεύτερη φορά και τότε συνειδητοποίησα πόσο υπέφερε το παιδί μας. Ούτε καν θύμωσα ούτε τίποτα», λέει η μητέρα του. «Ήθελα μόνο να μάθω αμέσως τι πρέπει να κάνω, τι πρέπει να γίνει, δεν είχα ιδέα. Έλεγε τρανς, τι είναι το τρανς; Έκατσε, μας έδειξε βίντεο. Τα στάδια που έπρεπε να περάσει. Θέλαμε μόνο να είναι ευτυχισμένος. Μας καθοδήγησε ο ίδιος. Απλώς είχαμε θέμα να μάθουμε να λέμε Ο Κρις και όχι Η Κρίστια. Στην αρχή ήταν δύσκολο, ειδικά για τον πατέρα του».

 

Η οικογένεια

Το πρώτο βήμα είχε γίνει. Και ο Κρις είχε την τύχη να έχει στο πλάι του τους γονείς του, που έδειξαν κατανόηση και θέληση να βοηθήσουν σε όλη τη διαδικασία που θα ακολουθούσε, σε αντίθεση με πολλούς –τους πλείστους μάλλον– γονείς που βρίσκονται αντιμέτωποι με αυτή την κατάσταση. Η αποδοχή τους έκανε τον Κρις να αρχίσει να εκφράζεται, ακόμα και αρνητικά. «Άρχισα να βγάζω νεύρα από την καταπίεση που ένιωθα τόσα χρόνια. Από τη στιγμή που ξέρεις πόσο πονώ, πρέπει να με σεβαστείς. Ήμουν έτσι ακόμη και με άτομα που δεν μπορούσαν να σεβαστούν αυτό που νιώθω. Τους έβγαλα από τη ζωή μου».

 

Εξορκισμός!

Όση αντίδραση δεν βρήκε στους γονείς, τη συνάντησε στην ευρύτερη οικογένεια, της οποίας η αρχική κατανόηση γρήγορα μετατράπηκε σε απόρριψη, με μεταφυσικές μάλιστα ερμηνείες. «Μόλις το είπαμε στην οικογένεια, ήταν πολύ θετικοί, τόσο που μας σόκαρε. Είπαν να μην το σκεφτόμαστε, να μην στενοχωριόμαστε και θα είναι δίπλα μας. Δεν ζητήσαμε τίποτα από αυτούς, μόνο την αγάπη τους. Να μην αλλάξει κάτι. Αλλά γρήγορα άλλαξαν», λέει η μητέρα του Κρις. «Μας είχαν πει ότι είμαστε επηρεασμένοι από τον σατανά, να φέρουμε ιερέα για εξορκισμό, να περάσει. Επειδή υπήρχε πάντα μεγάλη πίστη προς τους αγίους από τον Κρις, θεωρούσαν ότι παλεύει με τις ενοχές του, ότι παλεύει με τον σατανά και τους αγίους, επειδή νιώθει έτσι. Αφού δεν καταλάβαιναν, είπαμε καλύτερα να υπάρχει μια απόσταση, οπότε κόψαμε με την οικογένεια. Στην αρχή σκεφτόμουν τι θα πει ο κόσμος. Τώρα ειλικρινά, δεν με νοιάζει τίποτα. Αλλάξαμε και σπίτι γιατί θέλαμε ηρεμία. Η μητέρα μου έμενε δίπλα μας και είναι πρόβλημα, ακόμα δεν μπορεί να καταλάβει γιατί το κάνει». «Κάποτε νιώθω ότι το κάνει επίτηδες, να με φωνάζει Κρίστια αντί για Κρις», προσθέτει ο Κρις.

 

«Πώς να μην δεχθείς το παιδί σου;»

Εδώ και μερικούς μήνες ο Κρις έχει ξεκινήσει και επίσημα διαδικασία για αλλαγή φύλου. Στην αρχή με ψυχίατρο και στη συνέχεια, με την προτροπή του, με ορμονοθεραπεία, η οποία ήδη έχει φέρει αλλαγές στο σώμα του. «Νιώθω πολύ καλύτερα απ’ ό,τι πριν. Ακόμα προσπαθώ να βρω αυτοπεποίθηση, να νιώσω καλύτερα με το κορμί μου. Μήνα με το μήνα έχεις κάποιες αλλαγές. Τώρα κλείνω τρεις μήνες, πολύ νωρίς. Σε 4-5 χρόνια θα έχει ολοκληρωθεί αλλαγή με τις ορμόνες».

Η διαδικασία στην αρχή δεν ήταν εύκολη. Ο Κρις, με εμφάνιση άντρα, έπρεπε να πηγαίνει στη γυναικολόγο του νοσοκομείου για να παίρνει τις ορμόνες, θέαμα παράξενο σε ένα κοινό γυναικών που περίμενε για εξέταση. Σύντομα άρχισε να παίρνει τις ορμόνες από το φαρμακείο. Ακόμη και τώρα, που η αλλαγή γίνεται εμφανής στο σώμα του παιδιού της, η μητέρα όχι μόνο δεν σοκάρεται, αλλά χαίρεται. «Η χαρά που παίρνει ένας γονιός όταν το παιδί παίρνει την πρώτη ένεση είναι σαν να παίρνεις το μωρό στο περίπτερο να πάρει γλειφιτζούρι. Πώς να μην δεχθείς το παιδί σου, όταν βλέπεις αυτό το πράγμα; Το μαγικό είναι πως ούτε εγώ ούτε ο άντρας μου μπορούμε να σκεφτούμε το πριν, πώς ήταν πριν. Πρέπει να σκεφτούμε πολύ για να θυμηθούμε ότι κυκλοφορούσε μες στο σπίτι μας το κοριτσάκι μας», λέει.

Οι τρεις τους εκφράζουν αισιοδοξία για το μέλλον. «Το φαντάζομαι ωραίο, πολύ πιο ωραίο από το παρελθόν μου. Το παρελθόν μου προσπαθώ να το σβήσω και να το αφήσω πίσω. Αν υπήρχε κουμπί να το πατήσω και να διαγραφούν όλα, θα το έκανα. Μου άφησε τραύματα και προσπαθώ να τα επουλώσω». Όμως δεν είναι όλα ρόδινα. Η ΛΟΑΤ κοινότητα πρέπει να παλέψει για τα δικαιώματα των τρανς ατόμων που σήμερα δεν αναγνωρίζονται πλήρως από το κυπριακό κράτος. Ακόμα και την ώρα που μιλούσαμε, ο Κρις δέχθηκε κλήση από κρατική υπηρεσία στην οποία τον καλούσαν με το όνομά του στα χαρτιά – το θηλυκό. «Η ταυτότητά μου είναι Κρίστια. Μπορεί να αλλάξει μόνο το όνομα με χίλιες δυο πιέσεις και μόνο η ταυτότητα. Με τα άλλα τι γίνεται; Άδεια οδήγησης, διαβατήριο, πιστοποιητικό γέννησης και ενώ γράφει π.χ. Χρήστος, να γράφει «θήλυ»; Για να σου αλλάξουν το φύλο πρέπει να μπεις σε διαδικασία νομική, να πας δικαστικά, να κάνεις την εγχείρηση και να σου το αλλάξουν», λέει.

Η οργάνωση Accept-ΛΟΑΤ Κύπρου παλεύει για την αλλαγή της νομοθεσίας, εξαιτίας της οποίας τα διεμφυλικά άτομα δεν μπορούν να κάνουν στοιχειώδη πράγματα, όπως να ταξιδέψουν –γιατί με εμφάνιση άλλη από αυτήν που αναγράφει ως φύλο η ταυτότητα θεωρούνται τρομοκράτες–, δεν μπορούν να βρουν δουλειά, να νοικιάσουν διαμέρισμα, ενώ παράλληλα η οργάνωση παρέχει στήριξη στα ΛΟΑΤ άτομα και τους γονείς τους, πραγματοποιώντας τακτικές συναντήσεις. Περισσότερα στο www.acceptcy.org .

Δημοσιεύτηκε στον «Πολίτη» στις 28/5/2016

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s